04-09-06

3 september : Muselduathlon Grevenmacher

Deze lange duatlon stond met stip genoteerd : zware kost, maar een meer haalbare kaart dan Zofingen. Ik had de laatste weken in feite heel weinig volume getraind, maar meende toch klaar te zijn voor deze uitdaging. De temperatuur was mild, maar er stond een bijzonder sterke tegenwind langs de Moesel, 10 km lang (en dat dus 4x) ! De eerste 10 km lopen werd op gang geschoten en ik hield me aanvankelijk achterin een groep van 10. Toen die na anderhalve kilometer scheurde onder het tempowerk van favoriet Dirk Strothmann, besliste ik om het gaatje dicht te lopen. Iedereen (atleten en toeschouwers) dachten wellicht dat ik mij forceerde, maar in feite ging alles supervlot. Ik kon als enige den Duits volgen en vanaf halfweg deed ik geregeld kopwerk. Aan zijn adem te horen moest Strothmann trouwens dieper gaan als ik... Doordat ik een koerstrui aantrok had ik een 100m achterstand na de wissel en toen ik na 2 km merkte dat ik dat gat niet echt dichtkreeg, besloot ik wat te minderen en de rest op te wachten. En al blijf je op 10 meter rijden, het scheelde echt tegenover moederziel alleen te rijden. Op de klim die direct op het stuk tegenwind volgde, moest ik tot mijn vrees vaststellen dat de superklimmersbenen die ik 10 dagen geleden op training nog had, niet 100% waren. Na kilometerslang accordeon spelen, moest ik uiteindelijk een gaatje laten van zo'n 50 meter dat ik maar niet dicht kreeg. Na één ronde (25km) slaagde een official erin om mij de wisselzone in te sturen omdat hij dacht dat ik aan de promo meedeed. Resultaat was een achterstand van 150 à 200m, en met de tegenwind was ik natuurlijk kansloos. Ik kreeg last aan de onderrug en moest verschillende keren op de trappers om te ontspannen. Op de tweede klim kwam dan het groepje langs met Coopmans, Claisse, Lievens, ... maar langer dan een drietal kilometer kon ik niet volgen, ik had gewoon geen kracht meer in de benen. In het begin van de derde ronde ben ik dan eventjes van de fiets gestapt om mijn rug min of meer soepel te krijgen, maar veel beter ging het daarna niet. In die laatste 2 ronden van 25km moest ik noodgedwongen aan een (zeer) laag tempo rijden, bergop had ik benen van 100 kilo. Ik weigerde echter op te geven en wou in het laatste lopen tonen dat ik mij niet had opgeblazen, maar dat het gewoon aan die verdomde rugproblemen lag. Ik fietste ongeveer op plaats 25 toen ik na 3 uur zwoegen de wisselzone inliep. De laatste loopproef bleek toch zwaarder dan gehoopt, want na 4 km kreeg ik toch een hongerklopje en zakte het tempo drastisch. Gelukkig kon ik na 6 km een paar bekertjes cola binnengieten en kwam ik er weer door. De laatste 5 km kon ik nog een mooi tempo lopen en in de laatste 2 kilometer kon ik mijn hartslag zelfs nog tot tegen de rode zone aanjagen, met een 6e looptijd als resultaat (ondanks het klopje). Pas thuis zag ik dat ik nog 14e was geworden, waar ik dacht ongeveer 20e te zijn... Jammer van de rugproblemen, maar het is niet anders. Een extra les is alvast dat het niet zinvol is om bij de eerste loopproef voorsprong te nemen, al weiger ik te geloven dat ik daar een echte fout heb gemaakt, want zoals gezegd ben ik daar niet in het rood gegaan. Deze keer dus geen problemen aan het middenrif, maar dan maar een ander kwaaltje zeker !!?? De osteopaat mag mij deze week terug verwachten...

11:54 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-08-06

26.8 : prima prestatie in de SP Maldegem

Door de nadruk te leggen op recuperatie en geen lange of zware trainingen te doen, kon ik de voorbije week stilaan het goede gevoel terugwinnen. De resultaten van het bloedonderzoek toonden dan toch geen ijzertekort, maar wel een gedaalde hematocriet, met name 39,4 daar waar dit in april 42,8 bedroeg. Door nu wat minder te trainen zou dit terug moeten stijgen. Ik voelde me zaterdag in elk geval fris en wou dus starten in de SP te Maldegem. Het moet gezegd dat deze wedstrijd heel goed georganiseerd was en dat de gemeente heel wat werk had verricht, wat het wel jammer maakte dat er zo weinig belangstelling was, zowel van de atleten (amper 53 stuks!) als toeschouwers, al moet gezegd dat het niveau van het deelnemersveld toch vrij hoog was. De weersomstandigheden waren ideaal (zo'n 17°C). De start verliep eens heel goed, ik kon als zowat 8e de eerste bocht induiken maar na zo'n 300m stokte het tempo en we liepen elkaar zowat voor de voeten. Na 1,5km werd het tempo dan opgetrokken, verschillende atleten moesten de kop laten gaan en ik dook telkens in het ontstane gaatje om de aansluiting niet te verliezen. Na een kleine 4 km moest ook Bernus Geerinckx de kopgroep van 6 (Woestenborghs, Coddens, Boulogne, Maetens, Nieuwkerk en de Luxemburger Hubsch - ze zouden ook in die volgorde finishen) laten gaan. Aangezien het tempo ook voor mij te snel was, klampte ik aan bij der Bernus. Samen zouden we de rest van de eerste run afleggen en toch nog 1 minuut aan onze broek krijgen. Onze voorsprong op de achtervolgers was slechts zo'n 100m, zij kwamen het wisselpark binnen toen wij met de fiets buitenliepen. Op de fiets vormden Bernus en ik wonderwel een goed duo en het tempo zat er meteen goed in. Hoewel ik verwachtte dat men ons zou oprapen na 5 à 15km, gebeurde dit niet. We bleven elkaar stevig aflossen en het tempo stokte nooit omdat we er bleven in geloven. Het was een gevaarlijke taktische keuze, want indien de achtervolgers ons zouden inlopen op het einde van de fietsproef, zouden we veel nodeloze ernergie hebben verspeeld... We wisselden met zo'n 45" voorsprong op onze achtervolgers, die intussen met 8 waren. De 6 toppers waren 1 minuut voor ons gewisseld. We hadden met tweeën dus even snel gefietst als de anderen die toch in groepen van 6 en 8 konden rijden ! Aanvankelijk kon ik wat afstand nemen van Geerinckx, maar in de 4e kilometer kreeg ik lichte steken in de zij waardoor ik het tempo wat moest laten zakken en Geerinckx mij terug voorbijliep. Het kleine gaatje kon ik nadien niet meer overbruggen. Gelukkig werden we ook niet meer ingehaald door de frissere achtervolgers, al eindigde Peter Nollet op amper 75 meter ! "Verdiend" 8e dus en een gelijkwaardige prestatie als in Antoing. Uiteraard ben ik heel tevreden : in de eerste loopproef heb ik zelfs progressie gemaakt, en de gevreesde ademhalingsproblemen bleven weg ! Deze week doe ik het zo mogelijk nog rustiger aan, om zondag volledig uitgerust aan de meer dan 4 uur durende duatlon van Grevenmacher te kunnen beginnen...

10:50 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-08-06

Geen paniek !

Ik heb al verschillende reacties gekregen, allen bedankt voor de steun (!!!!) en mensen vergis U niet : van paniek of ontmoediging is geen sprake hoor, het komt heus wel weer goed. Hopelijk ken ik tegen vrijdag de resultaten van de bloedafname en bevestigen die wat ik vermoed, met name een ijzertekort. Ik train nu wat rustiger en voel me al beter, maar zal pas zaterdag zelf beslissen of ik in Maldegem meedoe. Mezelf opjagen moet ik niet doen, er staan nog een aantal wedstrijden op het programma : Grevenmacher (10-100-12) op 3 september, het BK te Ronse op 17 september en de natuurduatlon in Kasterlee (10-60-10) op 24 september.

17:56 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-06

Serieuze terugval !

Helaas minder goed nieuws : waar ik aanvankelijk dacht zeer goed gerecupereerd te zijn van de Powerman van Geel, aangezien een fietstochtje op dinsdag werkelijk heel vlot verliep, voelde ik mij vanaf woensdag maar slapjes. Vrijdag was het wel beter en ik ging er van uit dat ik na 5 dagen wel voldoende fit zou zijn voor de duatlon van Halle, met een uitdagend fietsparcours. De start was meer dan heftig en er was geen andere keuze dan voluit te gaan. Met de nodige moeite kon ik opschuiven en wisselen waar het hoorde. Op de fiets voelde ik mij aanvankelijk beresterk want op een mum van tijd reed ik de kloof toe naar ploegmaat Benny Coopmans. Na enkele ontsnappingspogingen, die echter niet meer opleverden dan een voorsprong van 20 meter, voelde ik echter dat ik steeds op mijn adem trapte en recup nodig had. In de 2e en 3e ronde was ik in feite blij dat ik kon afstoppen voor Benny, die echter bij het ingaan van de 4e en laatste ronde weer werd gegrepen. Ik demarreerde nog 2x in die laatste ronde maar moest telkens vaststellen dat ik de inspanning na een tijdje moest onderbreken, wat niet normaal is. Integendeel moest ik normaal in staat geweest zijn om van de groep weg te rijden. Nog voor de wissel wist ik reeds hoe laat het was en inderdaad, na enkele honderden meters lopen stak opnieuw de pijn aan het middenrif op, nog veel heviger dan in Geel. Ontgoocheld heb ik dan de laatste kilometer al joggend en wandelend afgemaakt. Ook nu nog voel ik mij allesbehalve fit en ben ik heel snel buiten adem. Een bloedonderzoek brengt hopelijk aan het licht wat er scheelt. Deelname aan de SP in Maldegem, komende zaterdag, blijft dus onzeker : als ik mij niet 100% voel, dan start ik niet want ik zou graag topfit aan de start staan in Grevenmacher op 3 september...

10:58 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-08-06

13 augustus : Powerman Geel

Na de SP van Antoing was de moral er helemaal terug, het goede resultaat bevestigen was nu de boodschap. Op 5 augustus hebben Koen en ik samen de Sean Kelly Classic gereden in de Ardennen. Het werd voor mij een zeer stevige training (iets meer dan 30 km/u gemiddeld op een parcours met 2300 hoogtemeters op 127 km) met een goed gevoel want tot op het einde kon ik het hoge tempo volhouden. Koen is zeker en vast nog beter op dreef dan vorig jaar, dus winst in Zofingen is voor hem dit jaar zeker geen illusie ! Met nog 2 zwaardere looptrainingen (7x1000m in 3'15) en nadien voldoende rust moest ik klaar zijn voor de Powerman van Geel. Tegen de verwachtingen in was het weer prima : zonnig en niet te warm. Zoals gebruikelijk liepen de snelste atleten al snel weg en vormde er zich een groep van zo'n 15 achtervolgers. Na 3 km besloot ik het tempo op te drijven om wat ballast af te schudden en nog eens 3 km verder waren we nog met 9. Ploegmaat Benny Coopmans nam het kopwerk over en tegen de wissel waren we er nog eentje kwijt, zodat we wisselden op de plaatsen 11 tot en met 18. Het lopen was vlot gegaan zonder diep te moeten gaan. Tijdens de eerste fietskilometers viel er een enkeling weg, en Huyberechts koos meteen het hazenpad om naar de 3e plaats te fietsen. Ik kon het tempo vrij goed volgen maar echt super voelde ik me niet echt, in de derde ronde trachtte de groep aan te pikken bij 2 buitenlandse atleten die ons voorbijsnelden en toen moest ik zelfs passen, ik zat op mijn limiet. Op karakter kon ik nadien het gaatje van 80 meter toch opnieuw dichtrijden en gelukkig stokte het tempo wat. Intussen was mijn energiegel gaan vliegen zodat ik de wedstrijd maar moest zien te overleven op twee drinkbussen... Was er een verband of niet, op het einde van de derde ronde ritste ik mijn veel te nauw aansluitend wedstrijdpakje volledig open en het ging nadien veel beter. Het tempo was er in de groep volledig uit en ik trachtte het tempo in de groep te houden. Aangezien de anderen niet echt meer wilden of konden doorrijden besloot ik in de laatste ronde de gashendel open te draaien. Kilometers lang hing de groep op 50 à 80 meter, ik hoopte dat het zou breken maar dat was niet het geval zodat ik toch opnieuw inhield. Maar opnieuw stokte het tempo volkomen zodat ik opnieuw demarreerde. Aanvankelijk bleven de anderen opnieuw op zo'n 75 meter hangen maar in de laatste 3 kilometer kon ik dan toch een halve minuut bij elkaar fietsen en dus wisselen met een lichte voorsprong. Net bij de wissel haalde ik ook Geerinckx in. Ik hoopte dat de kloof met de fietsers die ons ingehaald hadden niet te groot was, want ik had nog de moral om die te remonteren. Ik wisselde namelijk op positie 13 en wie weet zat de top 10 er nog wel in... Helaas had ik snel door dat het noppes zou worden want opnieuw stak de gevreesde pijn aan het middenrif op waardoor ik onmogelijk diep kon adem halen. Op die manier was mijn voorsprong er heel snel weer aan en ik leek wel stil te staan toen de anderen van het groepje mij weer inhaalden. Elke poging om te versnellen werd meteen afgestraft met ademhalingskrampen, het leek wel of ik reeds aan het loslopen was. Na 4 km heb ik bij de drinkpost dan eventjes gewandeld en dan heel geleidelijk het tempo opgedreven en als bij wonder begon het terug vlot te draaien. Ondertussen was ik afgezakt naar plaats 18 maar ik vatte weer moed, je weet immers nooit wat er nog te rapen valt op het einde van zo'n wedstrijd. Op karakter kon ik dan toch nog een mooi tempo lopen en Benny Coopmans kwam langzaam aan weer in het zicht. De Nederlanders Van Den Bogerd (in juni in Lelystad nog veel te snel voor mij) kon ik voorbijsnellen, Bernus Geerinckx stond volkomen geparkeerd en de Fransman Rolin had ik in de slotkilometer te pakken, ploegmaat Benny bleef nog buiten schot. Op die manier haalde ik nog net de top 15, ontgoocheld omdat die ademhalingsproblemen alweer het wedstrijdeinde verknoeiden. Ik geef toch mijn te nauw aansluitend wedstrijdpakje de schuld, vroeger had ik nauwelijks last en de kledij is in feite het enige dat anders is dan voorheen... Een dag later bekijk ik het wel wat anders : positief was het feit dat ik op het einde van de fietsproef in feite nog overschot had en dat ik bij het laatste lopen mijzelf heb kunnen herpakken. Als 8e Belg eindigen is daarenboven niet echt pover te noemen, maar als je de lat voor jezelf wat hoger legt, is de kans dat je ontgoocheld bent uiteraard groter...

15:10 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

31-07-06

30 juli : SP Antoing, eindelijk op dreef !

Gisteren was het een weerzien met de SP-duatlon van Hollain-Antoing, waar ik laatst deelnam in 2002. Voor het eerst sedert lange weken stond de thermometer eens niet op smelten, meer zelfs, een uurtje voor de start was er een fikse regenbui. Niemand die erover kloeg trouwens... Bij afwezigheid van onze nationale top, eigenlijk ook wereldtop genoemd, was het mijn ambitie om mijn opwachting te maken in de top 10. Na 4 duatlons waar ik een sterk eerste wedstrijddeel kon afleveren, maar telkens de mist in ging op het einde, was ik allerminst mijn vertrouwen kwijt, op een dag moest het wel eens echt goed gaan. En kijk, gisteren was het zover ! Met een goede 80 atleten moet wel gezegd worden dat de duatlon er in de breedte niet op vooruit is gegaan, ik herinner mij makkelijk 150 deelnemers in Hollain, enkele jaren geleden ! Soit, de start was zoals in de cross, keihard het veld in. Ik startte wel vooraan maar lag al direct op positie 30 of daaromtrent, al kon ik daarna beginnen opschuiven naar pakweg 10e stelling. Na 1 km liepen 6 man weg : Boulogne, Coddens, Maetens, Geerinckx, Nieuwkerk en Loïc Helin. Ik voelde me heel goed en nam het voortouw bij de achtervolgers zodat we na één ronde (3,3km) met 5 waren, ook Sottiaux, Choteau (18 jaar!), Lievens en Demyttenaere waren mee. Omdat enkele concurrenten moesten afhaken wou ik de kloof zo ver mogelijk uitdiepen, zonder evenwel Sottiaux kwijt te spelen omdat we dan zouden kunnen "profiteren" van diens fietskwaliteiten. Ik kon de hele loopproef kopwerk blijven doen zonder in het rood te gaan, niemand kon (of wilde ?) overnemen. Ik liep als eerste de wissel in doch had toch wat achterstand na de wissel. Na een kilometer kon ik weer aansluiten en even verderop was ook Sottiaux daar. Ondertussen hadden we nog in de eerste kilometer ook Loïc ingehaald. De verstandhouding was perfect en er werd gretig afgelost, al deed Sottiaux na verloop van tijd steeds maar langere kopbeurten, die was heel sterk. De kop van de wedstrijd, waaruit Coddens was weggevallen wegens een weerbarstige ketting, had na één fietsronde een voorsprong van 1'15. Het gewijzigde parcours was best mooi en afwisselend, en zeker moeilijker dan dat van de vorige jaren, er zat zelfs een helling op kasseien in, al was die niet echt zwaar. Niettemin schoot er in de 2e van 3 ronden plots een kramp in mijn beide kuiten toen ik naar het binnenblad schakelde aan de voet van de helling. Eventjes dacht ik dat ik zou moeten stoppen om te stretchen, maar ik stoempte mij omhoog met de hielen zover mogelijk naar beneden en wonderwel raakte ik boven zonder achterstand. Na wat extra stretchen en masseren bleef ik nadien gespaard van krampen, gelukkig maar. In de 3e ronde kregen we de koplopers in het vizier, maar dichter dan 40" kwamen we niet meer. In de wissel liep ik de verkeerde rij in en verspeelde zo toch nutteloze tijd. Als voorlaatste was ik weg en na 50 meter lag ik al laatste... Maar mijn concurrenten bleken vooral snelle starters want ik kon toch opschuiven om na zo'n 1,5km op 5 meter te blijven hangen van Lievens en een verbazend sterke Choteau. Na 2,5km verzwakten ze echter plots en ik ging er in één ruk over zonder dat ze konden aanpikken. Ik verzwakte niet meer en pakte een onverhoopte 5de plaats. In plaats van een kwakkelende tweede loopproef had ik deze keer de derde looptijd, amper 9" trager dan de snelste. Leve de koele temperaturen, want het gebrek daaraan speelde mij de voorbije tijd toch parten !Hiermee heb ik dan alvast mijn doel voor dit jaar bereikt : een prestatie op het verhoopte niveau. De ambitie blijft uiteraard om toch nog wat vooruitgang te boeken, ik weet dat het mogelijk is...

16:24 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-07-06

23 juli : SP duatlon Bastendorf (Lux)

De hete zomer houdt aan, iedereen blij maar om te werken of een wedstrijd af te werken bestaan er toch betere weertypes. De hitte is nooit mijn grootste vriend geweest tijdens wedstrijden, maar ik wou deze wedstrijd toch niet zomaar links laten liggen : het zou wat minder heet worden (ahum) en ik heb sowieso de wedstrijden nodig om beter te worden. Na een vervelend lange autorit van dik drie uur bleek het in Bastendorf zonnig en toch vrij heet te zijn. Enkele toppers kwamen hun benen testen met het oog op het WK van volgende week, en ook de Nederlandse en Luxemburgse top was aanwezig. De loopstart ging al beter, ook al startte ik met wat reserve en dat loonde want ik kon heel geleidelijk opschuiven van rang 25 naar 15. Het loopparcours was wel helemaal mijn ding niet met die talloze bochten, ik rendeer beter op een rechttoe rechtaan parcours. Ik wisselde met een vijftal anderen, voor ons gaapte een kloof van liefst 1'30 op de top 12. Tijdens het fietsen werd er toch gepoogd om samen te werken maar echt vlot ging dit niet omdat velen (ook ik) af en toe eens op adem dienden te komen. Nog voor halfweg haalde Claisse in het gezelschap van een drietal anderen ons groepje in. Eén van hen reed op de klim van bijna 2km onweerstaanbaar weg, voor het overige kon haast iedereen samenblijven, zelfs ondanks een keiharde tempoversnelling van Claisse in de 4e ronde : blijkbaar hield iedereen wel wat reserve... De laatste klim had ik haast volledig voor mijn rekening genomen en niemand trachtte nog weg te raken. Ik voelde me nog behoorlijk en had wel vertrouwen in de laatste loopproef. Mijn schoenenwissel was echter rampzalig waardoor ik al direct 20" verloor ! Het lopen zelf was er echter ook teveel aan, ik zat stikkapot, mijn hele bovenlijf deed zeer waardoor ik maar moeilijk diep kon ademen. Meer dan mijn positie vasthouden zat er niet in, dus werd ik 18e (en 11e Belg of daaromtrent). Aanvankelijk was ik ontgoocheld over het wedstrijdeinde, maar vandaag ben ik best tevreden : met slechts één weerstandtraining op drie weken (de ING run van het vorige weekend) is het wel logisch dat ik er op het einde doorzat. In de uitslag sta ik echter "tussen de mensen", nu trachten om in een volgende wedstrijd wat beter te doen en vooral eens een deftige tweede loopproef afleveren, want dat is me dit jaar nog niet gelukt, waar het vroeger net mijn sterke punt was...

12:17 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-07-06

16 juli : ING run Oostende

Net terug van reis, en in eigenstad de ING run, tja dan moet ik wel meedoen zeker ? Het was warm, maar blijkbaar verdraag ik de hitte beter dan de voorbije weken, het nog hetere weer van in Zuid-Frankrijk zal wellicht voor de nodige gewenning hebben gezorgd. Vele toppers aan de start en ik was benieuwd hoe het zou gaan na twee weken duurtraining. En het ging een beetje zoals verwacht : nog wat moeite om de hoge inspanning vol te houden. Na 2 km moest ik eventjes inhouden en een groepje laten lopen, het ging te snel. Na 6 km kwam ik er dan toch door en ik kon enkele kilometers heel diep gaan en een vijftal lopers inhalen. Op de zeedijk moest ik dan terug eentijdje wat gas terugnemen maar ik kon de inspanning wel volhouden en zelfs nog een atleet voorbijgaan. Bij de aankomst was ik wel stikkapot, het duurde eventjes eer ik op adem kwam. Uitslag weet ik nog niet, mijn tijd was ongeveer 32'40 voor 9,7 km.

11:55 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Vakantie in de Ardèche

Tussen 2 en 14 juli was ik op vakantie in de Ardèche waar ik samen met Marianne vele klimkilometers heb afgemaald, meestal in een verzengende hitte. Ik heb ook 6x gelopen aan rustig tempo, maar geen meter vlak. Het accent lag op de ontspanning maar op enkele beklimmingen heb ik toch de gaskraan eens opengedraaid. Ongetwijfeld een degelijke basis om er de komende maanden eens ECHT te staan in een duatlon, althans daar hoop ik toch op...

11:49 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30 juni : zege in de Konterdamloop

Na de Kluisbostraining met Koen en Pieter had ik pijn aan de rechtervoet waardoor ik de week erop niet echt durfde te gaan lopen. Omdat ik op vrijdagavond de Konterdamloop in Oostende wou doen was het dubbel jammer. Uit koppigheid heb ik de loopschoenen op vrijdagmorgen toch aangetrokken en tot mijn verbazing verdween de pijn al na een paar honderd meter, blijkbaar zat er iets vast in mijn voet dat pas loskwam bij het lopen zelf. Zodoende stond ik aan de start na een rustige week, behalve dan een stevige fietstraining van 60 km op woensdag. De zon was van de partij maar aan de kust vielen de temperaturen goed mee, zo'n 22 graden. Een zeskoppige groep werd door de tempoversnellingen van Ronny Moortgat steeds uitgedund tot we halfweg nog met z'n tweeën overbleven. Ik moest regelmatig passen op de versnellingen van Ronny maar kon toch telkens met de nodige moeite terugkeren en wat kopwerk doen. Ik had het moeilijk en had de indruk dat hij me er elk moment kon aflopen. Op 2 km van de meet kwam ik dan toch op kop te lopen en ik voelde me ineens beter zodat ik zelfs nog kon versnellen en tot mijn verbazing moest Ronny passen, terwijl ik de indruk had dat hij met overschot liep. Omdat ik wist dat hij heel snel kan finishen moest ik de gaskraan blijven opendraaien. Geweldig afgezien (HF > 180), maar beloond met de zege, 13" voor Ronny. Opnieuw een opsteker dus :-)

11:44 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |