19-12-06

Kasterlee 2006 : ik heb het niet kunnen waarmaken

DeHel-Reeks1-47Jullie weten het ondertussen wel, ik heb dit jaar de finish niet gehaald, helaas ! Ik was er nochtans helemaal klaar voor, mijn conditie was (en is) zoals ze behoorde te zijn. Alleen was er daar dat gebrek aan nachtrust sedert woensdag, want ik stond voor de plotse kans om een andere woning te kopen en daar ligt een mens dus echt wel wakker van ! Nu, de woning is gekocht en dus is er wel degelijk iets om heel blij mee te zijn, het helpt om de nederlaag in Kasterlee te relativeren. Terug naar de wedstrijd nu : deze verliep gedurende de eerste uren voor 100% zoals ik het gedroomd had. Ik startte op een ontspannen looptempo, en dat was voldoende snel om na 2 kilometer weg te lopen van de andere favorieten voor de eindzege. Ik voelde mij bijzonder goed en ook na 15 kilometer had ik nog niet het gevoel van al een serieuze inspanning gedaan te hebben. Na 54' liep ik de tent in en nog geen 2 minuten later zat ik al op de MTB. Ik wist dat ik minstens 1' à 1'30 voorsprong had op de rest, dus ik kon ontspannen fietsen én vaststellen dat het parcours er op sommige plaatsen wel bijzonder slecht bijlag. Reeds na een kwartier biken kwam Van De Water tot bij mij. Hij bleef echter in mijn wiel zitten tot we Koen Maris in het vizier kregen. Hij versnelde toen wel en nam eerst maar geleidelijk aan voorsprong, doch nadien moet hij hard versneld zijn want na één ronde bleek hij al 2'40 voorsprong te hebben, iets dat mij op dat moment onwaarschijnlijk leek. Iets voorhet einde van de eerste fietsronde waren Benny Coopmans en Werner Delen tot bij mij en Koen gekomen. Ik kon vlot volgen, en na een val van Benny - die hem blijkbaar heel wat tijd kostte - reed ik ontspannen verder met Werner Delen, we deden afwisselend het kopwerk en reden elkaar geenszins kapot. Halfweg het fietsen bedroeg onze achterstand 5'50 en op dat moment geloofde ik nog voor 100% in de zege omdat ik op training had ondervonden dat ik na 6 uur MTBen nog "vlot" 3'50 à 4'/km kon lopen. Maar in de derde ronde ging het al snel heel wat minder. Ik begreep er niets van, want ik had voldoende gegeten en gedronken maar desondanks ging alles veel moeizamer en begon het fietsen in de moeilijke zones op wroeten te lijken. Ik dacht dat het wel zo'n dipje was dat snel zou overgaan en dronk en at nog wat extra. Benny kwam terug na zijn val doch ik kon hem niet lang volgen. Ik weigerde het op te geven en rekende erop dat ik mij elk moment weer beter zou voelen, maar ik kon alleen maar vaststellen dat mijn lichaam niet meer mee wilde. Naar het einde van de 3e ronde toe had ik zelfs moeite om sommige moeilijke passages al fietsend door te komen. Op dat moment voelde ik mij zelfs niet meer in staat om de 4e ronde nog te vervolmaken. Bij de passage aan de bevoorrading kneep ik dan ook de remmen dicht en keek in de ogen vol ongeloof van mijn supporters, die begrepen er begrijpelijkerwijs nog minder van ! Ik had in de 3e ronde liefst 6' trager gefietst dan de 2 vorige (telkens 1'07) en voelde me gewon niet in staat om het einde te halen. Dit kwam hard aan, want op training ondervond ik geen enkele moeite om nog vrij fris een training van meer dan 6 uur af te ronden. Ook nu had ik mij in de wedstrijd geen seconde geforceerd, tenzij misschien in de allerzwaarste stroken, waar je echter geen keuze hebt tenzij je te voet wil gaan... De enige verklaring die ik kan bedenken is dus een acuut gebrek aan nachtrust, met name gemiddeld geen 5 uur per nacht gedurende 4 dagen. Blijkbaar was het geen probleem om zo'n 3 uur op niveau te presteren, maar verder wou het lichaam niet, ondanks het feit dat de brandstoftank nog vol zat... Een ramp is het natuurlijk niet, maar de uitslag achteraf leerde mij toch dat ik er niet ver af had kunnen zijn. Ik neem het nu positief op en profiteer van het feit dat ik nu gewoon verder kan trainen en toewerken naar het komende seizoen. Enkele eindejaars- en nieuwjaarscorrida's zie ik alvast wel zitten !

16:15 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

11-12-06

Aftellen maar...

Voila, de laatste week naar Kasterlee is er dan eindelijk, een week om nog wat te recupereren, de wedstrijd reeds in je hoofd te lopen en fietsen en je af te vragen of je er nu al dan niet klaar voor bent... Wel, wat dat laatste betreft, ik zou er nu toch klaar moeten voor zijn. Vorige week geen echt lange trainingen meer : maandag een rustdag, dinsdag een eerder korte tempoloop aan 3'40/km en woensdag de meest intensieve training, namelijk eerst 50 km op de koersfiets aan een hoog tempo en daarna bijna 20km gelopen met daarin 6x 1000m aan tempo 3'30". Na deze training had ik een kleine blessure aan de voet, net onder de enkel en aan de bovenkant van de wreef. Blijkbaar had ik mijn schoen te vast aangesjord, want mijn voet stond op die plaats helemaal dik. Dan maar 2 rustdagen ingelast en hopen dat het snel geneest ! Ook in het weekend heb ik enkel gefietst, behalve een tweetal kilometer lopen om de voet eens te testen en vast te stellen dat het wel in orde komt. Zaterdag heb ik het moddergevoel aangescherpt tijdens een toertocht in de Hertsbergse bossen. De Vlaamse modder is toch andere koek dan de Kempense smurrie, in feite kan je veel zwaardere parcours voor de wielen krijgen dan in Kasterlee ! Het werd dus een vrij intensieve tocht van bijna 4 uur, ik had het toch nog eens nodig om deze week een "deftige" fietstraining te doen. Op zondag volstond een ontspannen tocht op de koersfiets van zo'n 80km om aan een weektotaal te komen van 10 uur, ideaal als je 't mij vraagt in de afbouw naar de wedstrijd toe.

11:17 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-12-06

Het zwaarste trainingswerk zit erop !

Tijdens de voorbije week was het goede gevoel terug. Ik heb dan ook meteen op maandag mijn lange duurloop gedaan, al heb ik die in 2 stukken gedaan, eerst 18 km en zo'n 4 uur later nog eens 13 km, met als voordeel een vlottere recuperatie. Woensdag was het moment gekomen voor de langste training : met de wagen naar Jabbeke om daar zo'n 4 keer het (makkelijke) Blosoparcours te biken, met na elke ronde een korte pauze om mezelf te bevoorraden. In feite was het een prachtig dagje in de herfstzon, enkel mijn onderrug was spelbreker want ik kreeg al last na een goed half uur. Maar ik kon het gewone tempo goed vasthouden tot zo'n 5 uur fietsen, enkel tijdens het laatste uur zat ik er af en toe wat door omwille van de pijn in de rug. Nadien heb ik terug voldoende rust ingebouwd met slechts op vrijdag nog een duurloop van 12 km, om dan zaterdag met Koen Maris het parcours van Kasterlee nog eens te verkennen. "Helaas" lag het parcours er niet echt representatief bij, want haast kurkdroog !! Het voordeel was natuurlijk wel dat het goed vooruit ging, dat het plezant biken was en dat het materiaal niet teveel afzag. Het zal er op D-day ongewtijfeld weer extra smerig bij liggen met de regen van deze week, tenzij het weer zou omslaan en er vanaf de laatste 5 dagen voor de wedstrijd schraal "oostenwindweer" zou heersen, maar wie rekent daar nu op na de voorbije maand november ? Mij kan het alvast niet veel schelen, ik hoop alleen dat ik geen materiaalpech zal hebben. Vanaf deze week kunnen de monstertrainingen achterwege blijven, de conditie mag nog wat opgevijzeld worden maar de vermoeidheid mag nu afgebouwd worden...

11:40 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Triatlon & Duatlon Wetteren

triatlonduatlonwettern Op 1 december was er de pleogvoorstelling annex info-avond van de splinternieuwe triatlon- en duatlonclub van Wetteren, een initiatief van Wetteraar Pieter Bracke en het competitieteam van WET. Met deze club wordt een leemte opgevuld want in de ruime omgeving van Wetteren was er totnogtoe geen enkele triatlonclub. De info-avond was alvast een succes want vele geïnteresseerden waren op de afspraak. De kledij ziet er alvast heel mooi uit ! Wie interesse heeft om zich bij de club aan te sluiten kan hier altijd een berichtje achterlaten.

11:28 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |