02-10-06

30.9 : halve marathon van de kust

kustmarathon2006Na de fiets een week aan de kant te hebben gelaten en na 3 looptrainingen, hoopte ik klaar te zijn voor een mooie prestatie in de afsluiter van het zomerseizoen, de halve marathon tussen Nieuwpoort en Oostende, geruggesteund door een zuidelijk windje. Ex-ploegmaat Tom Van Driessche, in volle voorbereiding voor de marathon van Amsterdam, koos van bij de start het hazenpad. De eerste kilometers liep ik afwachtend, daarna nam ik mee het initiatief om de groter wordende kloof beperkt te houden. Na 3 km liep ik samen met Filip Van Steelandt, de rest moest passen. Het ging nu behoorlijk snel en af en toe moest ik eens 10 meter laten op mijn kompaan. Aan de 5 km kwamen we door in een snelle 16'36 ! Na een goede en lange kopbeurt aan km 7 ging het plots minder en moest ik Van Steelandt (geen familie van ...) 30 meter laten weglopen. Ik besefte toen al dat ik niet de scherpte had die nodig zou zijn om tot het einde voluit te kunnen gaan. Van Steelandt had zich blijkbaar wat verslikt in zijn inspanning, want bij het oplopen van de zeedijk voor Westende had ik hem meteen teruggepakt, en nog voor we Westende uitliepen, moest hij mij definitief laten gaan. Doordat we allebei wat terugval kenden, was Tom intussen heel ver uitgelopen, ik zag hem maar net lopen met een voorsprong van ongeveer 1 minuut. Ik was er na de start van uitgegaan dat Tom zich wat zou verslikken en in elk geval dat hoge tempo niet zou kunnen volhouden, en dat klopte ook, maar waar ik niet op gerekend had, was het feit dat ook ik begon stil te vallen. In de buurt van Raversijde merkte ik eerst wel dat ik terug begon te naderen, weze het niet zo veel, maar zelf voelde ik me bij momenten doodmoe, het was echt bijten om het tempo erin te houden en dat viel niet mee. de kloof bleef dan ook gelijk. Gelukkig stond er wat volk langs de zeedijk, de aanmoedigingen waren welkom ! Ik was echt blij dat de finish in zicht was, na 1u12'52 was ik er van af, een dikke minuut na Tom. Toch jammer dat de vorm sedert dat griepje niet meer 100% is, want met de loopconditie van begin september was een tijd van 1u10 zeker geen illusie geweest. Maar geen geklaag, het was plezant om eens op het podium te staan en met de champagne (lees : schuimwijn) te spuiten !! De riem gaat er nu enkele weken af, al is dat relatief want wekelijks zal ik toch een aantal keer rustig gaan lopen en in het weekend zal ik ook de fiets nog wel eens van stal halen, en ja : dat wordt dan eindelijk de MTB, die sedert Kasterlee 2005 niet meer gebruikt is...

12:28 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.