25-09-06

24 september : Natuurduatlon Kasterlee

Kasterlee-384Na goed uitgeziekt te hebben (5 dagen zonder training) heb ik van zaterdag tot donderdag goed kunnen trainen. De rug leek het al wat beter te doen, maar met de nodige twijfels, doch zonder druk stond ik aan de start van de eerste editie van de door Roel Pauwels georganiseerde duatlon. De loopproef werd afgewerkt in de bossen, werkelijk een prachtig parcours ! Ik voerde mijn plan uit om zeker niet snel te starten maar mocht direct ondervinden dat de beste conditie na die ziekte foetsie is. Ik moest eigenlijk de naaste concurrenten laten gaan, maar kon toch - omdat ik niet forceerde - nog onder andere Pieter Bracke en Jan Daems voorbijlopen om zo te wisselen met Nico Huyberechts. Op de fiets vertrok ik ook niet te hard, aanpikken bij Huyberechts en de Zwitser Baumann zat er geenszins in. Na zo'n 5 km kwam Pieter tot bij mij en na 15 km een hele bende die vrolijk de stayerregels aan haar laars lapte en enkel in aanwezigheid van een vloekende maar niet ingrijpend jurylid werd er wat afstand bewaard. Ik had zeker niet mijn beste adem en op een bepaald moment ben ik de voeling met deze groep van een tiental atleten verloren. Na 3 van de 5 ronden moest ik ook Pieter, die er ook af was, laten rijden, maar al kort nadien kwam ik er wat door en kon terug tot bij hem geraken. Blijkbaar verloren we toch nog zo'n drie minuten op die bende, wat nog maar eens een bewijs was van de mindere vorm. Met het goede voornemen om in het laatste lopen nog zo goed als mogelijk orde op zaken te stellen, begon ik behouden aan het lopen, maar niettemin was het na 500m opnieuw "prijs" : steeds erger wordende pijn aan het middenrif. Zelfs na een paar wandelpauzes ging de pijn niet weg, dus zat er niets anders op dan na 1 van de 3 ronden op te geven. Jammer, ik voelde me compleet waardeloos. Uiteraard was en ben ik zeer ontgoocheld, ik heb dit jaar veel te veel lichamelijke kwaaltjes gehad. Het middenrif speelde mij parten in Weiswampach, Bastendorf, Geel, Halle en nu dus in Kasterlee. Terugblikkend moet ik zeggen dat ik dit zomerseizoen enkel op het gewenste niveau heb gepresteerd in de SP's van Hollain (5e) en Maldegem (8e). Waar ik had verwacht relatief beter te presteren in Powermans, bleek ik dus eerder op niveau te zijn in de stayerduatlons. Het zat er telkens in, maar het kwam er niet genoeg uit (vb. Geel). Wel kan ik tevreden zijn van het loopniveau dat ik enkele weken terug bereikte en met de goede prestaties in verschillende stratenlopen. Als duatleet wil ik echter uitblinken in mijn sport, en op dat punt blijf ik toch wat op mijn honger zitten. De boodschap is om de oorzaak van die middenrifproblemen te achterhalen, wat volgens mij geen evidentie is, want er is niet echt een lijn in te trekken wanneer ik er wel en geen last van heb... Als afsluiter van het zomerseizoen loop ik volgende zaterdag nog de halve marathon van de kust. Oktober wordt een maand met veel minder trainingsvolume (vooral wat het fietsen betreft), om me dan pas vanaf november stevig voor te bereiden op de winterduatlon van Kasterlee. De vorige edities kwamen voor mij eigenlijk telkens wat te laat, lees : ik was in feite telkens een maand te vroeg in vorm, vandaar de keuze om pas in november het volume weer op te drijven.

13:06 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-09-06

Geen BK wegens ziekte

Aangezien ik mij op minder dan drie dagen voor de start van het BK nog steeds niet volledig uitgeziekt voel (maandag en dinsdag zelfs flinke koorts, nu nog een zere keel en een beetje een "snotvalling"), laat ik het BK te Ronse aan mij voorbij gaan. Natuurlijk is het wel jammer, want de conditie was - vooral in het lopen en daarrond draait het natuurlijk in de eerste plaats in de stayerduatlons - uitstekend. Hopelijk kan ik tijdens het weekend toch opnieuw enkele uren trainen zodat het conditieverlies beperkt blijft, en dan zit een goede uitslag in de natuurduatlon van Kasterlee op 24 september nog wel in.

19:12 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-06

9 september : loopwedstrijd Lichtervelde

Na een week gedwongen recuperatie en vechten tegen allerlei kwaaltjes (rugpijn, stijve nek, opkomende verkoudheid, ...) met slechts één deftige training, voelde ik mij zaterdag opnieuw topfit. Ik nam dan ook de start in Lichtervelde voor een goed bezette stratenloop, kwestie van nog eens goed diep te gaan na een rustige week. Van bij de start vlotte het heel goed en ik kon geleidelijk opschuiven van plaats 9 naar plaats 4, de eerste drie waren een klasse apart. Ik eindigde in een tijd van 33'09, al ging het voor mijn gevoel nog sneller dan dat (of misschien was de afstand lichtjes boven de 10km, wie weet...), ietsje voor duatleet Bart Dierynck die 7e eindigde, maar ik deed er toch 2'24 meer over dan winnaar Frederik Colpaert, dit om de relativiteit van mijn "prestatie" in de verf te zetten... Vooral het heel goede gevoel en het feit van diep te kunnen gaan zonder te breken, was een opsteker. Op zondag stond een rustige fietstocht van 5 uur op het programma, in de deugddoende septemberzon. Deze morgen stond ik echter op met een grieperig gevoel en het is nu maar te hopen dat ik ten laatste tegen donderdag weer 100% gezond ben, normaal ben ik van zo'n griepje wel snel vanaf...

13:40 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-09-06

3 september : Muselduathlon Grevenmacher

Deze lange duatlon stond met stip genoteerd : zware kost, maar een meer haalbare kaart dan Zofingen. Ik had de laatste weken in feite heel weinig volume getraind, maar meende toch klaar te zijn voor deze uitdaging. De temperatuur was mild, maar er stond een bijzonder sterke tegenwind langs de Moesel, 10 km lang (en dat dus 4x) ! De eerste 10 km lopen werd op gang geschoten en ik hield me aanvankelijk achterin een groep van 10. Toen die na anderhalve kilometer scheurde onder het tempowerk van favoriet Dirk Strothmann, besliste ik om het gaatje dicht te lopen. Iedereen (atleten en toeschouwers) dachten wellicht dat ik mij forceerde, maar in feite ging alles supervlot. Ik kon als enige den Duits volgen en vanaf halfweg deed ik geregeld kopwerk. Aan zijn adem te horen moest Strothmann trouwens dieper gaan als ik... Doordat ik een koerstrui aantrok had ik een 100m achterstand na de wissel en toen ik na 2 km merkte dat ik dat gat niet echt dichtkreeg, besloot ik wat te minderen en de rest op te wachten. En al blijf je op 10 meter rijden, het scheelde echt tegenover moederziel alleen te rijden. Op de klim die direct op het stuk tegenwind volgde, moest ik tot mijn vrees vaststellen dat de superklimmersbenen die ik 10 dagen geleden op training nog had, niet 100% waren. Na kilometerslang accordeon spelen, moest ik uiteindelijk een gaatje laten van zo'n 50 meter dat ik maar niet dicht kreeg. Na één ronde (25km) slaagde een official erin om mij de wisselzone in te sturen omdat hij dacht dat ik aan de promo meedeed. Resultaat was een achterstand van 150 à 200m, en met de tegenwind was ik natuurlijk kansloos. Ik kreeg last aan de onderrug en moest verschillende keren op de trappers om te ontspannen. Op de tweede klim kwam dan het groepje langs met Coopmans, Claisse, Lievens, ... maar langer dan een drietal kilometer kon ik niet volgen, ik had gewoon geen kracht meer in de benen. In het begin van de derde ronde ben ik dan eventjes van de fiets gestapt om mijn rug min of meer soepel te krijgen, maar veel beter ging het daarna niet. In die laatste 2 ronden van 25km moest ik noodgedwongen aan een (zeer) laag tempo rijden, bergop had ik benen van 100 kilo. Ik weigerde echter op te geven en wou in het laatste lopen tonen dat ik mij niet had opgeblazen, maar dat het gewoon aan die verdomde rugproblemen lag. Ik fietste ongeveer op plaats 25 toen ik na 3 uur zwoegen de wisselzone inliep. De laatste loopproef bleek toch zwaarder dan gehoopt, want na 4 km kreeg ik toch een hongerklopje en zakte het tempo drastisch. Gelukkig kon ik na 6 km een paar bekertjes cola binnengieten en kwam ik er weer door. De laatste 5 km kon ik nog een mooi tempo lopen en in de laatste 2 kilometer kon ik mijn hartslag zelfs nog tot tegen de rode zone aanjagen, met een 6e looptijd als resultaat (ondanks het klopje). Pas thuis zag ik dat ik nog 14e was geworden, waar ik dacht ongeveer 20e te zijn... Jammer van de rugproblemen, maar het is niet anders. Een extra les is alvast dat het niet zinvol is om bij de eerste loopproef voorsprong te nemen, al weiger ik te geloven dat ik daar een echte fout heb gemaakt, want zoals gezegd ben ik daar niet in het rood gegaan. Deze keer dus geen problemen aan het middenrif, maar dan maar een ander kwaaltje zeker !!?? De osteopaat mag mij deze week terug verwachten...

11:54 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |