28-08-06

26.8 : prima prestatie in de SP Maldegem

Door de nadruk te leggen op recuperatie en geen lange of zware trainingen te doen, kon ik de voorbije week stilaan het goede gevoel terugwinnen. De resultaten van het bloedonderzoek toonden dan toch geen ijzertekort, maar wel een gedaalde hematocriet, met name 39,4 daar waar dit in april 42,8 bedroeg. Door nu wat minder te trainen zou dit terug moeten stijgen. Ik voelde me zaterdag in elk geval fris en wou dus starten in de SP te Maldegem. Het moet gezegd dat deze wedstrijd heel goed georganiseerd was en dat de gemeente heel wat werk had verricht, wat het wel jammer maakte dat er zo weinig belangstelling was, zowel van de atleten (amper 53 stuks!) als toeschouwers, al moet gezegd dat het niveau van het deelnemersveld toch vrij hoog was. De weersomstandigheden waren ideaal (zo'n 17°C). De start verliep eens heel goed, ik kon als zowat 8e de eerste bocht induiken maar na zo'n 300m stokte het tempo en we liepen elkaar zowat voor de voeten. Na 1,5km werd het tempo dan opgetrokken, verschillende atleten moesten de kop laten gaan en ik dook telkens in het ontstane gaatje om de aansluiting niet te verliezen. Na een kleine 4 km moest ook Bernus Geerinckx de kopgroep van 6 (Woestenborghs, Coddens, Boulogne, Maetens, Nieuwkerk en de Luxemburger Hubsch - ze zouden ook in die volgorde finishen) laten gaan. Aangezien het tempo ook voor mij te snel was, klampte ik aan bij der Bernus. Samen zouden we de rest van de eerste run afleggen en toch nog 1 minuut aan onze broek krijgen. Onze voorsprong op de achtervolgers was slechts zo'n 100m, zij kwamen het wisselpark binnen toen wij met de fiets buitenliepen. Op de fiets vormden Bernus en ik wonderwel een goed duo en het tempo zat er meteen goed in. Hoewel ik verwachtte dat men ons zou oprapen na 5 à 15km, gebeurde dit niet. We bleven elkaar stevig aflossen en het tempo stokte nooit omdat we er bleven in geloven. Het was een gevaarlijke taktische keuze, want indien de achtervolgers ons zouden inlopen op het einde van de fietsproef, zouden we veel nodeloze ernergie hebben verspeeld... We wisselden met zo'n 45" voorsprong op onze achtervolgers, die intussen met 8 waren. De 6 toppers waren 1 minuut voor ons gewisseld. We hadden met tweeën dus even snel gefietst als de anderen die toch in groepen van 6 en 8 konden rijden ! Aanvankelijk kon ik wat afstand nemen van Geerinckx, maar in de 4e kilometer kreeg ik lichte steken in de zij waardoor ik het tempo wat moest laten zakken en Geerinckx mij terug voorbijliep. Het kleine gaatje kon ik nadien niet meer overbruggen. Gelukkig werden we ook niet meer ingehaald door de frissere achtervolgers, al eindigde Peter Nollet op amper 75 meter ! "Verdiend" 8e dus en een gelijkwaardige prestatie als in Antoing. Uiteraard ben ik heel tevreden : in de eerste loopproef heb ik zelfs progressie gemaakt, en de gevreesde ademhalingsproblemen bleven weg ! Deze week doe ik het zo mogelijk nog rustiger aan, om zondag volledig uitgerust aan de meer dan 4 uur durende duatlon van Grevenmacher te kunnen beginnen...

10:50 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-08-06

Geen paniek !

Ik heb al verschillende reacties gekregen, allen bedankt voor de steun (!!!!) en mensen vergis U niet : van paniek of ontmoediging is geen sprake hoor, het komt heus wel weer goed. Hopelijk ken ik tegen vrijdag de resultaten van de bloedafname en bevestigen die wat ik vermoed, met name een ijzertekort. Ik train nu wat rustiger en voel me al beter, maar zal pas zaterdag zelf beslissen of ik in Maldegem meedoe. Mezelf opjagen moet ik niet doen, er staan nog een aantal wedstrijden op het programma : Grevenmacher (10-100-12) op 3 september, het BK te Ronse op 17 september en de natuurduatlon in Kasterlee (10-60-10) op 24 september.

17:56 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-06

Serieuze terugval !

Helaas minder goed nieuws : waar ik aanvankelijk dacht zeer goed gerecupereerd te zijn van de Powerman van Geel, aangezien een fietstochtje op dinsdag werkelijk heel vlot verliep, voelde ik mij vanaf woensdag maar slapjes. Vrijdag was het wel beter en ik ging er van uit dat ik na 5 dagen wel voldoende fit zou zijn voor de duatlon van Halle, met een uitdagend fietsparcours. De start was meer dan heftig en er was geen andere keuze dan voluit te gaan. Met de nodige moeite kon ik opschuiven en wisselen waar het hoorde. Op de fiets voelde ik mij aanvankelijk beresterk want op een mum van tijd reed ik de kloof toe naar ploegmaat Benny Coopmans. Na enkele ontsnappingspogingen, die echter niet meer opleverden dan een voorsprong van 20 meter, voelde ik echter dat ik steeds op mijn adem trapte en recup nodig had. In de 2e en 3e ronde was ik in feite blij dat ik kon afstoppen voor Benny, die echter bij het ingaan van de 4e en laatste ronde weer werd gegrepen. Ik demarreerde nog 2x in die laatste ronde maar moest telkens vaststellen dat ik de inspanning na een tijdje moest onderbreken, wat niet normaal is. Integendeel moest ik normaal in staat geweest zijn om van de groep weg te rijden. Nog voor de wissel wist ik reeds hoe laat het was en inderdaad, na enkele honderden meters lopen stak opnieuw de pijn aan het middenrif op, nog veel heviger dan in Geel. Ontgoocheld heb ik dan de laatste kilometer al joggend en wandelend afgemaakt. Ook nu nog voel ik mij allesbehalve fit en ben ik heel snel buiten adem. Een bloedonderzoek brengt hopelijk aan het licht wat er scheelt. Deelname aan de SP in Maldegem, komende zaterdag, blijft dus onzeker : als ik mij niet 100% voel, dan start ik niet want ik zou graag topfit aan de start staan in Grevenmacher op 3 september...

10:58 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-08-06

13 augustus : Powerman Geel

Na de SP van Antoing was de moral er helemaal terug, het goede resultaat bevestigen was nu de boodschap. Op 5 augustus hebben Koen en ik samen de Sean Kelly Classic gereden in de Ardennen. Het werd voor mij een zeer stevige training (iets meer dan 30 km/u gemiddeld op een parcours met 2300 hoogtemeters op 127 km) met een goed gevoel want tot op het einde kon ik het hoge tempo volhouden. Koen is zeker en vast nog beter op dreef dan vorig jaar, dus winst in Zofingen is voor hem dit jaar zeker geen illusie ! Met nog 2 zwaardere looptrainingen (7x1000m in 3'15) en nadien voldoende rust moest ik klaar zijn voor de Powerman van Geel. Tegen de verwachtingen in was het weer prima : zonnig en niet te warm. Zoals gebruikelijk liepen de snelste atleten al snel weg en vormde er zich een groep van zo'n 15 achtervolgers. Na 3 km besloot ik het tempo op te drijven om wat ballast af te schudden en nog eens 3 km verder waren we nog met 9. Ploegmaat Benny Coopmans nam het kopwerk over en tegen de wissel waren we er nog eentje kwijt, zodat we wisselden op de plaatsen 11 tot en met 18. Het lopen was vlot gegaan zonder diep te moeten gaan. Tijdens de eerste fietskilometers viel er een enkeling weg, en Huyberechts koos meteen het hazenpad om naar de 3e plaats te fietsen. Ik kon het tempo vrij goed volgen maar echt super voelde ik me niet echt, in de derde ronde trachtte de groep aan te pikken bij 2 buitenlandse atleten die ons voorbijsnelden en toen moest ik zelfs passen, ik zat op mijn limiet. Op karakter kon ik nadien het gaatje van 80 meter toch opnieuw dichtrijden en gelukkig stokte het tempo wat. Intussen was mijn energiegel gaan vliegen zodat ik de wedstrijd maar moest zien te overleven op twee drinkbussen... Was er een verband of niet, op het einde van de derde ronde ritste ik mijn veel te nauw aansluitend wedstrijdpakje volledig open en het ging nadien veel beter. Het tempo was er in de groep volledig uit en ik trachtte het tempo in de groep te houden. Aangezien de anderen niet echt meer wilden of konden doorrijden besloot ik in de laatste ronde de gashendel open te draaien. Kilometers lang hing de groep op 50 à 80 meter, ik hoopte dat het zou breken maar dat was niet het geval zodat ik toch opnieuw inhield. Maar opnieuw stokte het tempo volkomen zodat ik opnieuw demarreerde. Aanvankelijk bleven de anderen opnieuw op zo'n 75 meter hangen maar in de laatste 3 kilometer kon ik dan toch een halve minuut bij elkaar fietsen en dus wisselen met een lichte voorsprong. Net bij de wissel haalde ik ook Geerinckx in. Ik hoopte dat de kloof met de fietsers die ons ingehaald hadden niet te groot was, want ik had nog de moral om die te remonteren. Ik wisselde namelijk op positie 13 en wie weet zat de top 10 er nog wel in... Helaas had ik snel door dat het noppes zou worden want opnieuw stak de gevreesde pijn aan het middenrif op waardoor ik onmogelijk diep kon adem halen. Op die manier was mijn voorsprong er heel snel weer aan en ik leek wel stil te staan toen de anderen van het groepje mij weer inhaalden. Elke poging om te versnellen werd meteen afgestraft met ademhalingskrampen, het leek wel of ik reeds aan het loslopen was. Na 4 km heb ik bij de drinkpost dan eventjes gewandeld en dan heel geleidelijk het tempo opgedreven en als bij wonder begon het terug vlot te draaien. Ondertussen was ik afgezakt naar plaats 18 maar ik vatte weer moed, je weet immers nooit wat er nog te rapen valt op het einde van zo'n wedstrijd. Op karakter kon ik dan toch nog een mooi tempo lopen en Benny Coopmans kwam langzaam aan weer in het zicht. De Nederlanders Van Den Bogerd (in juni in Lelystad nog veel te snel voor mij) kon ik voorbijsnellen, Bernus Geerinckx stond volkomen geparkeerd en de Fransman Rolin had ik in de slotkilometer te pakken, ploegmaat Benny bleef nog buiten schot. Op die manier haalde ik nog net de top 15, ontgoocheld omdat die ademhalingsproblemen alweer het wedstrijdeinde verknoeiden. Ik geef toch mijn te nauw aansluitend wedstrijdpakje de schuld, vroeger had ik nauwelijks last en de kledij is in feite het enige dat anders is dan voorheen... Een dag later bekijk ik het wel wat anders : positief was het feit dat ik op het einde van de fietsproef in feite nog overschot had en dat ik bij het laatste lopen mijzelf heb kunnen herpakken. Als 8e Belg eindigen is daarenboven niet echt pover te noemen, maar als je de lat voor jezelf wat hoger legt, is de kans dat je ontgoocheld bent uiteraard groter...

15:10 Gepost door Dirk in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |