12-06-06

10 juni : duatlon Lelystad (Nl)

Voila, uiteindelijk toch gekozen voor de duatlon in het Nederlandse Lelystad. De voorbije week is het weer omgeslagen en is het eindelijk zomer geworden. Mijn lichaam was daar echter niet zo blij mee want ik voelde me eerder moe en ik leek ook minder adem te hebben. In het verleden heb ik in de hitte wisselvallig gepresteerd : soms ging het als vanzelf, andere keren rampzalig met enkele opgaves tot gevolg. De heenreis verliep moeizaam door wegenwerken en lange files, waardoor ik maar 45' voor de start arriveerde. Alles was daar echter piekfijn georganiseerd waardoor ik snel ingeschreven en omgekleed was en zelfs tijd had om het fietsrondje van 4 km te verkennen. Deze wedstrijd maakt deel uit van wat je de Nederlandse SP kan noemen, met als grootste verschil dat er niet mag gestayerd worden (joepie!). Al van in de start moest ik 11 man laten lopen, ze gingen een tikkeltje te hard. De eerste 3 gingen echt hard maar de 8 achtervolgers liepen maar mondjesmaat een tien à vijftien seconden uit. Ik ben ervan overtuigd dat ik hen wel had kunnen volgen mocht het wat frisser geweest zijn want ik blokkeerde al aan hartslag 170 waar ik 2 weken geleden in de loopwedstrijd nog gerust 10 minuten aan hartslag 176 had gelopen. Versnellen zat er nu niet in, het was werken en dat zou het de hele wedstrijd blijven. Eentje viel nog sterk terug en er bleek achteraf ook een duo tussen te zitten zodat ik als 10e wisselde na 34'13. Op de fiets had ik ook geen denderend gevoel : diep gaan kon ik precies niet, maar niettemin haalde ik na 10 km 4 anderen bij. Eentje haakte direct af maar de rest bleef braaf op 15 meter rijden. Ik zette me na 20 km dan ook maar eens achteraan, wegrijden leek onmogelijk, daarvoor voelde ik mij niet goed genoeg. Maar ik zei bij mezelf, je bent nu zo ver gereden, geef er maar eens een lap op... Na 25 km heb ik dan een versnelling geplaatst waarbij de rest moest passen waardoor ik een kleine 100 meter voorsprong nam. Ik kon echter de inspanning niet doortrekken maar de anderen hadden het blijkbaar ook niet makkelijk, waardoor mijn voorsprong de hele tijd tot aan de wissel zo'n 50 à 100 meter bleef. Met een gemiddelde van rond de 38 (op dit parcours is 40 haalbaar voor mij) kon ik dus wisselen als 6e met 5 km bakken en braden voor de boeg. Slechts 2 drinkposten op de laatste 5 km maar de bekertjes dienden als douche. 2 concurrenten kon ik definitief achterlaten maar eentje haalde mij nog bij en alhoewel hij maar een tikkeltje sneller liep, blokkeerde ik direct toen ik probeerde aan te pikken. 7e dus, evenwel 9 minuten na een ongelooflijk sterke Wim Nieuwkerk !! Vooral die achterstand bezorgde mij gemengde gevoelens bij mijn prestatie, maar anderzijds kan ik zeggen dat ik ondanks het matige gevoel toch een behoorlijk resultaat heb neergezet. Ik denk dat het vooral een probleem van acclimatisatie was, want op zondag heb ik 160 km gereden naar het Westvlaamse heuvelland en ik voelde als het ware mijn benen niet, wat eigenlijk een teken is dat ik tijdens de duatlon niet to het uiterste ben kunnen gaan, ofwel dat ik heel snel recupereer...

11:18 Gepost door Dirk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.